‘อเล็กซ์’อุทิศตนเป็นนักอนุรักษ์

อุทิศตนเป็นนักอนุรักษ์ ความรู้สึก ‘อเล็กซ์’ หลังถูกสื่อต่างชาติให้การยกย่อง

อเล็กซานเดอร์ ไซม่อน เรนเดลล์ เกิดที่ประเทศอินโดนีเซีย เป็นบุตรของนายเบนจามิน และนางดวงสมร เรนเดลล์ มีพี่ชาย 1 คน และพี่สาว 1 คน ชื่อไซม่อน และโบนิต้า โดยอเล็กซ์เกิดที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

เนื่องจากบิดาเป็นเชฟอยู่ที่นั่น จนเมื่อตอนสมัยเล็กๆ จึงได้ย้ายมาอยู่ประเทศไทยถาวร เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 4 ปี ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบางกอกพัฒนา

ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ภาคภาษาอังกฤษ) มีผลงานละครหลายเรื่อง อาทิ กษัตริยา, ครูสมศรี, บ่วงบรรจถรณ์, รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า,

คุณชาย, ยอดชีวัน, เก็บแผ่นดิน, สาวน้อยในตะเกียงแก้ว เป็นต้น และยังเป็นนักแสดงประจำซิทคอม ระเบิดเถิดเทิง โดยรับบทเป็น เกลี้ยง บุตรชายของเท่ง เถิดเทิง

ทางด้านผลงานเพลง ได้ร้องเพลง “แพ้อากาศ” ออกผลงานกับค่ายไอมิวสิกซึ่งเพลงนี้อยู่ในอัลบั้ม คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน ร่วมกับเพลงอื่น ของศิลปินอื่นอีกทั้งอเล็กซานเดอร์ทำงานองค์กรชื่อ

Environmental Education Centre Thailand (EEC Thailand) ทำค่ายสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับเยาวชนในฐานะนักแสดงที่เข้าสู่วงการบันเทิงมาตั้งแต่อายุยังน้อย เล่นละครมาแล้วมากกว่า 40 เรื่อง

รวมถึงหนังอีก 10 เรื่อง มีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เป็นข่าวอยู่บ้างพักหนึ่ง นั่นคือทั้งหมดที่หลายคนรู้เกี่ยวกับตัวเขา แต่อีกด้านที่แทบไม่ค่อยมีใครรู้เลย คือเขาหลงรักเรื่องสิ่งแวดล้อม และหลอมรวมตัวเองเข้าไปอยู่ในสิ่งที่รักจนกลายเป็น

บริษัท EEC THAILAND (Environmental Education Centre Thailand) ค่ายเรียนรู้สิ่งแวดล้อมสำหรับเยาวชน เพื่อการเรียนรู้และสร้างแรงบันดาลใจจากธรรมชาติสู่การอนุรักษ์อย่างยั่งยืนแห่งแรกของประเทศไทย mars ชวนไปเปิดมุมมองดีๆ ของชายผู้มอบหัวใจให้สิ่งแวดล้อมที่กำลังดังไกลไปถึงระดับโลกคนนี้

เมื่อตอนเล็กๆ ผมไปเข้าป่ากับอาจารย์อลงกต ชูแก้ว ไปเดินป่าเขาใหญ่ แล้วเราก็ไปรักษาช้างป่าที่อยู่ด้านในป่า จึงไปช่วยเอายาใส่เอาอาหารให้กิน สุดท้ายแล้วมันเป็นอะไรที่เราชอบมาตั้งแต่ช่วงนั้น

ทุกเสาร์อาทิตย์จะขอแม่ไปหาครูคนนี้ ทำอย่างนั้นอยู่ 2-3 ปี ครูก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ ผมก็เรียนของผม พอจบมหาวิทยาลัยเราก็กลับไปเที่ยวเขาใหญ่ พบกับครูอีกครั้ง ครูอยู่ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย เขาใหญ่

เห็นครูทำกิจกรรมกับคนมีปัญหาทางด้านสายตา และหลายอย่างที่ทำผมไม่เคยเห็นมาก่อน อย่างเช่นการพัฒนาเยาวชนโดยใช้ช้าง หรือฟื้นฟูคนโดยใช้ช้างและธรรมชาติ แล้วช่วงนั้นเราไปดำน้ำแล้วก็ชอบ

เลยคิดว่าอยากทำอะไรเกี่ยวกับพวกนี้ เปิดดำน้ำไหม? แต่มันก็ยังไม่ใช่ แต่เมื่อมาเห็นครูที่เขากำลังสอนเยาวชนเหมือนกับที่เคยสอนให้กับเรามันก็เริ่มจุดประกาย

รามาคิดว่าถ้าจุดประสงค์ในการสอนเยาวชนคือให้ความรู้ คือเขาจะเอาเรื่องสิ่งแวดล้อมเข้ามาอยู่ในใจของเขา พอเขาโตขึ้นมาเวลาที่จะตัดสินใจอะไรก็จะมีคำว่าสิ่งแวดล้อมอยู่ตรงนั้นด้วย

แล้วมันไม่ได้ฝึกแค่การอนุรักษ์อย่างเดียว แต่ฝึกเรื่องความเป็นคนที่ดีต่อสังคม คนที่รับผิดชอบต่อสังคม เราสร้างเวทีให้เยาวชนคนหนึ่งได้ฝึกฝน ได้มีความแข็งแกร่งด้วยตัวเขาเอง

โดยต่อไปเขาไม่ต้องให้สังคมมารอที่จะบอกเขาว่าต้องทำยังไง ผมเชื่อว่าสักวันเขาแข็งแรงและโตขึ้นพอที่จะเปลี่ยนตัวเองเข้ากับสังคมที่ไหนก็ได้ที่เขาไป เราก็เลยทำค่ายตรงนี้และการเปลี่ยนแปลงที่เราทำอยู่มันอาจจะเล็กในโลกใบใหญ่

แต่มันก็คือการเปลี่ยนแปลงที่เราทำอยู่ หรือถ้าวันหนึ่งถ้าเราจะกลายเป็นองค์กรสิ่งแวดล้อมที่ใหญ่ขึ้น ผมคิดว่ามันก็จะสร้างความเปลี่ยนแปลงอะไรให้ประเทศเราได้เยอะมาก มันต้องเริ่มที่เจเนอเรชั่นใหม่และเยาวชนคนรุ่นหลังครับ