มันเลือกเกิดไม่ได้ เรื่องราวที่หลายคนไม่เคยรู้ จากปากสาวไทยไร้ต้นทุนชีวิต สู่กรรมกรชาวนาในเกาหลี

0
96

มันเลือกเกิดไม่ได้ เรื่องราวที่หลายคนไม่เคยรู้ จากปากสาวไทยไร้ต้นทุนชีวิต สู่กรรมกรชาวนาในเกาหลี


จากกรณีที่มีกระแสข่าวคนไทยหรือแรงงานไทยในเกาหลีในมุมต่างๆที่ส่วนใหญ่มองไปในแง่ลบซะส่วนใหญ่ทั้งเรื่องหนีวีซ่าทำงาน แอบเข้าไปลักลอบทำงานแบบผิดกฏหมายจนกระทบต่อคนไทยโดนตรวจคนเข้าเมืองที่เกาหลีเข้มงวดส่งคนไทยกลับประเทศหลายหมื่นคน

ล่าสุดทางผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ สมหวัง สั่งได้ได้นำเรื่องราวที่อยูในต่างแดนและเป็นเรื่องดีๆมาเล่าให้ฟังพร้อมระบข้อความว่า “ขยันไม่อดตาย อยากสบายต้องอดทน”จากข้อความที่ว่า “ขยันไม่อดตาย อยากสบายต้องอดทน” ยังคงใช้ได้อยู่ในทุกยุคทุกสมัย และยังเป็นข้อความเตือนใจและแรงผลักดันให้ใครต่อใครหลายๆคน

ที่กำลังท้อแท้ในชีวิต ได้ลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง ซึ่งจากข้อความนี้ก็เป็นข้อพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีสำหรับ “สมหวัง”จากเด็กบ้านนอกบ้านนา เป็นลูกชาวไร่ชาวสวนธรรมดา มีฐานะอยากจน และเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่วัย 3 ขวบ

- Advertisement -

ชีวิตในวัยเด็กของสมหวัง ไม่ได้สวยหรูหรือโรยด้วยกลีบกุหลาบหรือสุขสบาย เนื่องจากแม่คนเดียวต้องหาเลี้ยงดูคนทั้งครอบครัว จึงได้ผลัดถิ่นฐานบ้านเกิดไปทำงานในเมืองเพื่อส่งเงินมาจุนเจือครอบครัว สมหวังมีตาและยายคอยสั่งสอนตักเตือน สมัยวัยเด็ก เริ่มตั้งแต่อายุ 4ขวบ ชอบอาชีพค้าขายมาแต่วัยเยาว์ ไม่เคย

อายที่จะขายของ เพราะฐานะทางบ้านยากจน เก็บผักริมรั้ว มามัดขายเอง สมัยนั้น3มัดมัดใหญ่มาก 1บาท ผู้ใหญ่มักเอ็นดูเด็กๆก็จะช่วยชื้อ จะเดินขายตามหมู่บ้านกับน้องชายเก็บเงินเพื่อมาจุนเจือครอบครัว


ครั้งอยากทานขนมหรือเห็นของเล่นและเสื้อผ้าสวยๆก็อยากได้แต่ยายก็ไม่มีตังค์ที่จะซื้อให้ต้องอดทนเพราะมีเงินน้อย ต้องรอมีคนมาบริจาคให้ ร้องเท้าจะได้ใส่ร้องเท้าข้างละสี เพราะเก็บมาใส่สลับกันถ้าข้างไหนขาดก็เก็บเปลี่ยนใส่สลับกับสีอื่น เท่ห์มาก แต่ไม่มีใครใส่ตามสมัยนั้น ส่วนชุดลำลองหรือชุดนักเรียนใช้เเล้วจากคนอื่น

รอเค้าให้มาบริจาคหรือแจกฟรีบ้าง คุณยายจะเป็นคนประหยัดมากและค่อยสั่งสอนให้ประหยัดนะลูกเพราะเรามีไม่เหมือนคนอื่น ต้องขยันและเก็บหอมรอมริบนะ


ยายจะบูชาข้าวจากที่วัดมาทำขนมให้ทานประจำ เเละเป็นขนมในความทรงจำที่อร่อยมากและไม่เคยลืมรสชาตินั้นเลย ขนมที่ตำใส่ครก ที่ตำน้ำพริกเสร็จแล้วโดยไม่ล้าง เอาข้าวเหนียวลงไปโขลกแล้วใส่น้ำตาล งาขาวและงาดำคั่ว โขลกผสมกัน จนได้ที่ รสชาติที่ออกมาคือ เผ็ด หวาน หอม เปรี้ยวๆเค็มๆนิดๆ ขนมรสชาติ

ในช่วงเรียนตั้งแต่ในวัยเด็กสมหวังจะพยายามหาเงิน ไม่ว่าจะเป็นงานพาร์ทไทม์ เป็นพนักงานขายในห้าง เก็บลูกกอล์ฟ หรือล้างจานจนเป็นหวัดตลอดเพราะอยู่กับน้ำทั้งวัน พนักงานเสิร์ฟอาหารตามร้านอาหาร เพราะจะได้อาหารที่เหลือมาทานด้วย


สมัยเด็กมีเพื่อนหรือผู้ใหญ่มักจะดูถูกเสมอว่า “อีเด็กวัด”อีเด็กเหลือขอ” อีลูกไม่มีพ่อ” อีคนไม่มีอันจะกิน” อยู่กับยายตาแก่ๆจะไปได้กี่น้ำ ร้องให้เสียใจท้อแท้ แต่คำดูถูกเหล่านั้นก็มักจะถูกขัดเกลาจากหลวงพ่อคอยพร่ำสอน ให้มีพลัง เราสามารถสร้างขึ้นมาใหม่ได้ จุดเริ่มต้นของพลังในยามที่เหนื่อยและท้อแท้

ในที่สุดก็ตัดสินใจทำอาชีพเดิมที่รัก มาขายน้ำพริกเหมือนเดิมจร้า สูตรคุณยาย แรกๆใส่ถุงขาย และมาพัฒนาใส่กระปุก แรกๆทำมา 25,000 กระปุก 9 วันขายหมดเกรี้ยง ดีใจและภูมิใจมากๆไม่ใช่น้ำพริกที่อร่อยเพียงอย่างเดียว แต่ทำให้เรามีรายได้เข้ามาเรื่อยๆ จริงทำมาถึงปัจจุบัน สมหวังพอได้ลืมตาอ้าปาก

และชีวิตที่ผ่านมาก็ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและความขยัดอดทน ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้สมหวังย่อท้อแต่อย่างใด อุปสรรคทั้งหลายมักจะหล่อหลอมให้สมหวังกลายเป็นผู้หญิง แกร่ง เข้มแข็ง และไม่ย่อมแพ้ต่อชีวิต จนสมหวังได้พบกับปลายทางที่มีความสุข ซึ่งทุกๆสิ่งล้วนแล้วแต่มาจากความพยายาม


และทุกวันนี้เธอก็ได้ทำงานเป็นชาวนาชาวส่วนอยูที่เกาหลีและมีรายได้ดีสามารถส่งจุนเจือครอบครัวที่อยูเมืองไทยได้และมีความสุขมากกับงานที่เธอทำเพราะความลำบากที่ทำให้เธอมีทุกวันนี้ถึงมันจะลำบากที่อยู่ต่างที่ก็ก็มีความสุขที่หาเงินกลับไปให้ครอบครัวได้

Cr. สมหวัง สั่งได้

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here